++pakim++'s profile++pakim++PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
++pakim++January 20 ถึงแม้ว่าการ อภัย ใครสักคนมันจะยากแต่ลองดูสิ จริงๆมันง่ายนิดเดียว ถ้าเรารักคนๆนั้นคำว่า "อภัย" เราต้องมีให้กับเขาได้เสมอ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ แล้วทำไมเราต้องให้ “อภัย” คนที่ นอกใจ เรา คนที่ทำร้ายความรู้สึก ทำลายความ “รัก” ความไว้ใจ พร้อมสร้างบาดแผลที่แสนเจ็บปวดและทรมาน แม้น้ำตาที่หลั่งไหลออกมาจะมากมายจนจะกลายเป็นสายเลือดก็ไม่อาจสามารถช่วยประคับประครองจิตใจที่บอบช้ำนี้ให้ลดน้อยลงได้ แต่แค่เพียงเพราะ “รัก” เท่านั้นกระนั้นเหรอ แล้วอีกฝ่ายหละ ยัง “รัก” กันอยู่จริงๆ เหรอ... ถ้าใช่ทำไมถึงได้กล้าทำร้ายจิตใจของคนที่ตัวเองบอกว่า “รัก” ทั้งๆ ที่มิอาจแน่ใจได้เลยว่าอนาคตข้างหน้าอีกฝ่ายจะไม่ทำร้ายจิตใจเราอีก ความรู้สึกหวาดระแวง ความเชื่อใจ มั่นคงใน “รัก” ยังคงกลับมาเหมือนเดิมได้หรือไม่ เพราะเราอยู่ไม่ได้หากขาดอีกฝ่าย หรือ เพราะอะไรก็ตาม ซึ่งทุกคนย่อมมีเหตุผลของตัวเอง แต่คงต้องมองความจริงภายใต้เหตุผลที่ว่า ต่างฝ่ายยังคง “รัก” กัน ถึงแม้จะไม่รู้ว่า “อภัย” แล้ว สุดท้ายบทสรุปของชีวิตคู่จะจบลงเช่นไร เพราะเรา “รัก” หรือ อีกฝ่ายเป็นของๆ เรา ซึ่งมันอาจจะทำใจยาก และ ไม่รู้ว่าจะต้องทนเจ็บปวดทรมานไปอีกนานแค่ไหน แต่ถึงยังไงตอนนี้เราก็กำลังรับรู้ความรู้สึกอย่างนั้นอยู่ไม่ใช่หรือ ถ้าเราฝืนมันต่อไปเราต่างหากที่จะเป็นฝ่ายที่ทุกข์ที่สุด เท่ากับเรากำลังทำร้ายตัวเองให้จมอยู่กับความทุกข์ กักขังหัวใจตัวเองให้ยิ่งเจ็บปวดไม่มีทางหาย ปิดกั้นโอกาสที่จะได้พบกับความสุขที่แท้จริงกับคนที่รักเรา หรือ ได้สัมผัสและรู้จักกับคำว่า “รักแท้” อีกเลย สำหรับฉันแล้ว แม้ว่าสิ่งที่เค้าทำจะหนักหนาสาหัสเพียงใด เมื่อเปรียบเทียบกับคำว่ารักแล้ว ก็พร้อมที่จะอภัยให้ได้ แต่ถ้าหากมันเกิดขึ้นซ้ำหลายครั้ง(คนเราอภัยกันได้ในเรื่องเดิม ไม่ควรเกิน 2 ครั้ง) แม้ว่าจะรักเค้าเพียงไหนก็คงต้องปล่อยเค้าไปจริงๆ การให้อภัยมันเป็นสิ่งที่ดี ทำให้เกิดสิ่งใหม่ๆ อาจทำให้ทุกอย่างดีขึ้น แต่มันก็อาจพังลงได้เหมือนกัน รักได้ โกรธได้ อภัยได้ แต่โง่ไม่ได้ รักกันด้วย เข้าใจซึ่งกันและกันด้วย ถ้าเป็นไปได้ ชีวิตคงมีความสุขแย่ August 05 Because of you"Because Of You" I will not make the same mistakes that you did I will not let myself Cause my heart so much misery I will not break the way you did, You fell so hard I've learned the hard way To never let it get that far Because of you I never stray too far from the sidewalk Because of you I learned to play on the safe side so I don't get hurt Because of you I find it hard to trust not only me, but everyone around me Because of you I am afraid I lose my way And it's not too long before you point it out I cannot cry Because I know that's weakness in your eyes I'm forced to fake A smile, a laugh everyday of my life My heart can't possibly break When it wasn't even whole to start with Because of you I never stray too far from the sidewalk Because of you I learned to play on the safe side so I don't get hurt Because of you I find it hard to trust not only me, but everyone around me Because of you I am afraid I watched you die I heard you cry every night in your sleep I was so young You should have known better than to lean on me You never thought of anyone else You just saw your pain And now I cry in the middle of the night For the same damn thing Because of you I never stray too far from the sidewalk Because of you I learned to play on the safe side so I don't get hurt Because of you I try my hardest just to forget everything Because of you I don't know how to let anyone else in Because of you I'm ashamed of my life because it's empty Because of you I am afraid Because of you Because of you July 10 ดอกไม้กับแจกันเธอกลับมาก็เท่านั้น
กลับมาเผื่อจะรื้อวันวานที่เราเคยรักกัน อย่างนั้นใช่หรือเปล่า อะไรอะไรในใจฉันคงไม่เหมือนเมื่อวันเก่า จะกลับมาอีกใช่ไหม อยากจะกลับมาฟื้นหัวใจที่ทำจนยับเยิน ตอนนั้นใช่หรือเปล่า จะทำยังไงยังไงก็คงไม่เหมือนตอนก่อนเธอจะไป ก่อนเธอจะไป ฉันขอ ฉันยื้อ ฉันฝืน ฉันรั้ง ขอร้องเธอ อย่าไป ร่ำร้องจะเป็นจะตาย ให้เธออย่าทิ้ง ฉัน ฉันแพ้ ฉันสูญ ฉันเสีย ฉันอ้อนวอน อย่าไป แต่เหมือนเธอไม่สนใจ ยื้อสักเท่าไร แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งกันง่ายๆ อยู่ๆ ก็จะมา ให้เป็นเหมือนเดิม ให้มาคบกันง่ายๆ ให้กลับมาเป็นเหมือนเคยแล้วกัน แล้วให้ฉันลืมง่ายๆ เธอคิดอะไร ที่ง่ายเกินไป ไม่เคยจะแคร์ใจฉันบ้างเลย อยู่ๆ ก็จะมา ให้เป็นเหมือนเดิม ฉันดูว่าคงไม่ง่าย อยู่ๆ จะย้อนก็เดินเข้ามา ฉันเองก็คงจะรับไม่ไหว.. ให้จบกันไป ให้มันง่ายๆ เหมือนเดิม เธอกลับมาก็เท่านั้น อย่าลำบากมาย้อนเรื่องราวถึงเราเคยรักกันก่อนนั้นได้รึเปล่า อะไรอะไรในใจฉันคงไม่เหมือนเมื่อวันเก่า ไม่ต้องมาอีกได้ไหม หากจะกลับมาฝืนหัวใจให้คืนมารักกัน อย่าเสียเวลาเปล่า จะทำยังไงยังไงก็คงไม่เหมือนตอนก่อนเธอจะไป ขอเวลาปรับตัวสักพักละกันนะคะ ที่ผ่านมาอยู่แต่กับเพื่อน ตอนนี้จะให้ทิ้งเพื่อนก็คงทำไม่ได้
ค่อยๆปรับตัวกันไปละกัน ยอมรับว่ายังรู้สึกเสียใจกับเรื่องที่ผ่านมาอยู่
จะให้ลืมทุกอย่างแล้วกลับไปเป็นเหมือนเดิมคงยังทำให้ไม่ได้
เพราะว่าที่ผ่านมามันเจ็บมาก มากจนแทบทนไม่ไหว
ตอนนี้พี่กลับมาแล้ว ขอให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์แล้วกันนะว่าพี่จะทำได้อย่างที่พูด
สั๋ญญาว่าสักวัน ฝนคนเดิมจะกลับมา
ตอนนี้มีอะไรก็พูดมาได้ตรงๆ ไม่พอใจก็บอกนะ แต่ขอร้องว่าอย่าเร่งให้ฝนกลับไปเป็นคนเดิมที่เคยอ่อนแอ
เข้มแข็งขึ้นมามากแล้ว ไม่แน่นะพี่อาจจะชอบฝนคนใหม่ก็ได้นะ เป็นคนที่โตเป็นผู้ใหญ่ ไม่งอแง
รอเค้าได้ใช่ไหม รอเหมือนที่เค้ารอตัวเองอ่ะ
จำเพลงข้างบนได้ป่าวทีฟังกันบนรถพี่โชคอ่ะ
ก่อนเธอจะไป ฉันขอ ฉันยื้อ ฉันฝืน ฉันรั้ง
ขอร้องเธอ อย่าไป ร่ำร้องจะเป็นจะตาย ให้เธออย่าทิ้ง ฉัน ฉันแพ้ ฉันสูญ ฉันเสีย ฉันอ้อนวอน อย่าไป แต่เหมือนเธอไม่สนใจ ยื้อสักเท่าไร แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งกันง่ายๆ อยู่ๆ ก็จะมา ให้เป็นเหมือนเดิม ให้มาคบกันง่ายๆ ให้กลับมาเป็นเหมือนเคยแล้วกัน แล้วให้ฉันลืมง่ายๆ เธอคิดอะไร ที่ง่ายเกินไป ไม่เคยจะแคร์ใจฉันบ้างเลย ใจเย็นนะ ดอกไม้ขอเวลาแจกันหน่อยนะ
แจกันจะเปลี่ยนให้สมกับที่ดอกไม้กลับมา July 07 ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้ แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจอยากจะยิ้มข้างเธออีกซักครั้งแล้วนั่งฟังเพลงนี้ด้วยกัน ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้ และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่ เธอคือเสียงหัวใจในชีวิตฉัน ในความนึกคิดอยู่ทุกๆวัน แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่ ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ การรอคอยมันนานเกินทนไหว ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้ แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด อยากหัวเราะข้างเธอเหมือนวันนั้น ที่ฉันร้องเพลงให้เธอฟัง ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้ และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่ อยากจะเห็นหน้าเธอในวันฟ้าสางคือความทรงจำที่ฉันต้องการ แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่ ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ การรอคอยมันนานเกินทนไหว ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้ แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด July 04 จากคนที่ยังรักก็เก็บเอาไว้ไม่เคยให้ใครรู้ว่า.ยังคิดถึงแฟนเก่า ก็รู้..ตัวดี..ว่าไม่มีหนทางให้เธอนั้น..กลับมารัก ..เธอคงนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน.. ก็ว่าจะโทรหาเธอจะดีมัย ลองกี่ครั้งก็ไม่กล้า ..ก็รู้..ตัวดี..ว่าไม่ใช่คนดีที่เธอ.. ..เธอคงนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน.. ..เธอนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน.. |
||||
|
|